Bu sehirde insan kendisi olur

09/10/07

Her yolcunun “kendi icinde hic bitmeyen surgun” seruvenine basladigi noktadir Istanbul…
Bu sehirle baslar insanin kendisiyle catismasi…

Bu sehirde uzaklasir insan kendisinden…

Bu sehirde insan kendisini seyreder “kohne evlerin, yamali perdelerle ortulu catlak pencerelerinden”... Bu sehirde insan kendisi olur, huzun olur, hasret olur, deli olur.
88 yilinin Kasim ayinda baslar, icinde hayal kirikliklari, geriye donusu zor surgun devrani…

Ben anlatayim ama Istanbul dinler mi acep?! Gece sokaga cikma yasagi, cay bahcelerinde kacamak sevdalar, kitaplarim, Florya, Bakirkoy sahilinde voltalarim, kimligim, Ispanyol paca kadife pantolonum, parkam, babamdan kalan caki bicagim ve dostlarim…

“Catlak bir aynadir Istanbul” raki soframda, boynuma gerdanlik hic cikarmadigim 88`den beri…
Insan, Istanbul’u “ayri bir cografyada”, “ayri bir dilde”, “ayri bir kulturde” daha yogun hisseder, kendisini daha acimasizca “sorgular” bu sehirde, Istanbul tutkusu daha bir derinlesir…

O nedenle kendi kendime fisildarim zaman zaman, “belki de biraz sansliyim galiba Londra`da yasamaktan”, cunku Istanbul’a donusun hazin keyfi kelimelerle ifade edilemez.ve hepsi de bende sakli...

Hani Orhan Veli`ye sormuslar “Ankara`nin en cok nesini seviyorsun?” diye, O da “Istanbul’a donusunu” demis. Ne guzel soylemis!.?ste o bir cift sozcuk Istanbul ozlemiyle yanip tutusan memleket kacginlarini nasil da umuda bogar. Yurt disinda yasayipta Turkce bilen herkesin utopik kentidir Istanbul…

“Gecmisle” “su an” arasinda tek koprudur o…
Bizim kusak orada birakti sevdalarini, hayati, dayanismayi, paylasmayi… Iste o koprudur bizi ayakta tutan…

Ben Istanbul’dan ogrendim denizin kokusunu, martilarin cigligi esliginde mirildandim Ussak makaminda babamin en sevdigi sarkiyi;

ayva cicek acmis yaz mi gelecek
gonul bu sevdandan vaz mi gececek
bana ettiklerin az mi gelecek
yandim Allah yandim yandirma beni
derin uykulardan kaldirma beni
seviyorum diye kandirma beni
…


Simdi geleceklere yamadim duslerimi. Deniz asiri ulkelerde huzzam sarkilar mirildanirim, aklimda eylul aksamlari cinar altinda, her gun vedalasirim gri tonlarina Londra’nin ve sesine uyanirim her sabah Istanbulum’un...

Sevgi ve coskuyla

Vehbi Koca

9 Ekim 2007/Londra